“Ik heb het gevoel dat het elk jaar steeds weer een stukje beter wordt”

Bevlogen, vol passie en enthousiasme voor het vak en begaan met de kandidaten. Als je een docent koken zo omschrijft, kom je uit bij Wim Geerling. Naast zijn werk is hij ook nog wedstrijdschrijver en -organisator van de vakwedstrijd Kok bij Skills Heroes. Een gesprek met hem over deze rol en waarom hij dit zo graag erbij doet.

“Ik vind het geweldig om te doen”, zegt Wim. “Het is een mooie afwisseling met mijn huidige werk en ik vind wedstrijden een belangrijk onderdeel van de opleiding. Iedereen moet ook de kans hebben om te excelleren en daar is dit een mooi podium voor.”

Vanaf het begin
De vakdocent van het DC Terra is vanaf het begin wedstrijdschrijver en -organisator bij kok, maar raakte al eerder betrokken. “We deden al mee aan wedstrijden toen het nog kleiner was. Ik  vond daar nogal wat van. Nadat ik een mailtje had gestuurd met mijn op- en aanmerkingen kwamen ze bij mij uit”, roept Wim lachend. “En sinds die tijd doe ik het”.

Het geeft hem veel energie, maar Wim geeft tevens aan dat het heel pittig is. “Vooral in het begin qua organisatie, maar elk jaar groeit het qua niveau en kwaliteit.” Al pratende over wat zo aantrekkelijk is aan wedstrijdopdrachten schrijven, ligt hij een tipje van de sluier op. “Je moet de opdracht vooral schrijven in de tijd van nu: wat speelt er in de horeca en internationaal bij skills? Tegelijk de klassieke keuken als basis en de trends van het heden in de wedstrijd meenemen. Dat vind ik erg leuk”.

Hoewel het voor iedereen gelijk en haalbaar moet zijn, vindt de vakdocent “dat de wedstrijd tegelijk het uiterste, eigenlijk alles uit de kandidaat moet halen. Dus omgaan met tijdsdruk en spanning hoort er in de opdracht wel bij.”

Het netwerk
Wim leert zo de toekomstige toppers kennen. “Waarvan skills heeft uitgewezen dat je een aantal finalisten en deelnemers terugziet in de top van de horeca. Dat is geweldig!” Een andere toegevoegde waarde voor hem is het netwerk. “Inmiddels heb ik een enorm netwerk opgebouwd met docenten en anderen die bij de wedstrijden betrokken zijn en word ik gevraagd mijn kennis te delen of jurylid te zijn bij voorrondes van andere scholen.”

En dan het effect ervan. Wim haalt bij collega-docenten actief feedback op wat ze van de wedstrijden vinden en beter kan. Ook legt hij makkelijker contacten voor uitwisselingen voor zijn excellentieklas of stages voor zijn studenten bij horecazaken elders in Nederland. “Ja, dat gaat heel snel om collega’s elders te bevragen”.

Fantastisch lekker
Komend tot de kern van wedstrijdschrijven zegt de vakdocent, dat bij de beoordeling van koken het bij het derde puntonderdeel gaat om te kunnen excelleren. “Los van dat smaak het allerbelangrijkste is in een opdracht. Maar hoe ga je dat omschrijven? Iets kan lekker zijn of fantastisch lekker! Juist dan heb je mensen, juryleden, nodig uit het vak die er dagelijks mee bezig zijn en weten wat bedoeld wordt.”

Een ander aspect bij de wedstrijdopdracht is de ontwikkelingen in de horeca. “Enerzijds de wereldse invloeden en grondstoffen in de keuken en anderzijds de techniek. Een heleboel handelingen hoef je nu niet meer per se op de klassieke methode te doen. Daar moet je rekening mee houden, maar in de wedstrijd wil je wel het ambacht kunnen laten zien.”

Hoewel voor Wim de student op een staat, vindt hij dat de wedstrijden zich moeten blijven doorontwikkelen. “Daarom nemen we dat wat een trend en geen hype is mee in de wedstrijd, zoals bijvoorbeeld ‘shared dining’. Of hebben we de ‘black box’ in de opdracht om kandidaten extra uit te dagen.” Op gebied van wedstrijdorganisatie heeft hij ook veel zien veranderen. “Dat is enorm geprofessionaliseerd. Zo weet ik nu hoeveel ‘kilowatt’ (redactie: stroom) nodig is voor een wedstrijd gedurende de finales. Daar heb je het met eventorganisatie ook over namelijk. Zo heb ik het gevoel dat het elk jaar steeds weer een stukje beter wordt.”

Niet per se de allerbesten
Op het eind van het gesprek komt Wim nog met een verrassende opmerking als het weer over de meerwaarde van vakwedstrijden gaat. “Het gaat om studenten de kans geven te excelleren. Dat zijn vooral diegenen die meer zoeken dan een opleiding en die hoeven niet per se de allerbesten, maar wel het meest gemotiveerd te zijn. Het verruimt hun blik en vergroot hun kennis als ze hieraan meedoen. Hier leren ze onder extreem hoge spanning te werken net zoals dat in de praktijk gaat. Die ervaring wil je iedereen meegeven.”